
Iam ter illimes stupuere colles,
Ter Guadalupae viruere ripae,
Donec optáta quater alma sedem.
Poneret Umbra.
Cum venit primum, sociant choraulae
Coelites; visae resonare valles:
Mater excelsos roseo notare
Lumine montes.
Bruma & incanus vario December
Flore vestirim viridique tellus
Cespite ornarim zephiro nitescunt
Prata colono.
Mox jubet Templum sibi destinari
Audiat nostras ubi saepe voces,
Sepius nostris oculis & oris
Figere possit.
Pauper hic Indus rogat, hic Iberus;
Illa spes blando recreat duorum
Vultu, & arenti rigat una utrique
Gaudia mundo.
Te per augustam Triadem precamur,
Te, per & Nati gemitus, o Mater,
A novo sacros procul orbe noli
Ducero Fontes

Tres veces visten verde prodigioso
De Guadalupe cerros y riberas,
Hasta que posa cuarta vez la augusta
Sombra materna.
Cuando aparece, música divina
Que la acompaña, por los valles suena;
Y ella a los montes, de rosada lumbre
Brillos destella.
Viste mil flores el Diciembre helado;
De verde Cesped órnase la tierra,
Y al mustio prado con vitales soplos
Zéfiro alegra.
Un templo pide, donde muchas veces
benigna escuche las plegarias nuestras,
Y otras muy muchas hácia nos sus ojos
Próvida vuelva.
Ruéganla el indio y el ibero, y blanda
Las esperanzas de los dos alienta,
Y de almos gozos á hemisferios ambos
Áridos, riega.
¡Ay! dulce Madre: ¡Ay! por Dios, por tu Hijo,
Por sus trabajos, alejar no quiereas
Del nuevo mundo las de tus piedades
Fuentes eternas.
P. Vicente López S.J. < 1845




4 comentarios hasta ahora
Deja una respuesta